Ik harr Uwe as eenen van Haarten fründlichen Minschen kinnen liern dröfft. Awer he kunn ok bannig grantig wiern, wenn dat ungerecht to ging.
Dörch siene "imposante Erscheinung" dro sick ok meist nümms, dor gegenan to quaken.
Uwe wier nich blots een Kolleg, he was een Frünn föör de, de met em to daun harrn. Un dat nich blots in Bremen. He hett Frünn överall in de Welt, of in Russland, in Itolien or in Frankriek. Siene Frünn druurt nu öberall in de Welt...
Ik harr mi jümmers frogt, worümme us Uwe jeden Dag 140 km no Bremen henkajeert, mit sienen olen Mercedes, un obends wedder torügg. Worümme wohnt de Kierl nich in Bremen? Dat licht woll dor an, dat us Uwe een echten Ostfrees weesen is. Un de Fohreree hört eben darto.
Ik harr em giern, he harr so eene beruhigende Ort. Wenn he dor wier, denn kunn nix passeern. Nich blots, wiel Uwe so'n bannig kräftigen Kierl was, nee, he harr ok een Fachwissen, dat eene unglaubliche Seekerheed utstrohlen dä. Wenn he sächt harr, dat geiht so un nich anders, denn gung dat ok so un nich anners. Dor kunnst di op verlaaten.
He waard us fehlen, us Uwe.
Go jo god, leeve Uwe
Wat ik niet op platt seggen kunn:
Mein aufrichtiges Beileid gilt in dieser schweren Zeit Uwe's Familie. Ich wünsche Euch Kraft und Zuversicht. Ich bin mir sicher, dass auch Uwe's Geist diese Stärke und Güte hat, die er zu Lebzeiten versprüht hat. Er wird über Euch wachen und im Herzen immer bei Euch sein.
.
Beste Grööten
Ralf
